Parafia rzymskokatolicka w Skroniowie

PATRON


ŚW. MAKSYMILIAN MARIA KOLBE
Całym swoim życiem i na koniec również śmiercią, w obozie koncentracyjnym w Auschwitz-Birkenau, św. Maksymilian potwierdził to, co często powtarzał: "Tylko miłość jest twórcza".

  • Dzieciństwo

    Rajmund (imię z chrztu) Kolbe urodził się 8 stycznia 1894 r. w Zduńskiej Woli. Dzieciństwo spędził w Pabianicach. Rodzice rozbudzili w chłopcu szczególną miłość do Najświętszej Maryi Panny i wolę Maryjnej rycerskości, połączonej z miłością do Ojczyzny. Kiedy Rajmund miał około 10 lat objawia mu się Najświętsza Maryja Panna, która trzymała w rękach dwie korony: białą (symbol czystości) i czerwoną (symbol męczeństwa).

     
  • Zakon

    We Lwowie, wraz ze swoim starszym bratem, w 1910 roku wstąpił do zakonu franciszkanów (OFMConv). Wówczas to otrzymał imię Maksymilian.
    Od 1912 roku studiował w Rzymie. Tam uzyskał doktorat z filozofii i z teologii, tam też z kilkoma współbraćmi w 1917 roku zakłada stowarzyszenie pod nazwą Rycerstwo Niepokalanej. W Rzymie przyjął święcenia kapłańskie w 1918 roku. Rok później wrócił do Polski. Od 1922 roku zaczął wydawać w Krakowie miesięcznik "Rycerz Niepokalanej".


  • Niepokalanów

    W 1927 roku założył pod Warszawą klasztor-wydawnictwo o nazwie Niepokalanów, który wkrótce stał się ogromnym katolickim ośrodkiem prasowym i ewangelizacyjnym. Wydawał tam kilka miesięczników, a także dziennik katolicki "Mały Dziennik". Jego nakład w dni powszednie osiągał prawie 250 tysięcy egzamplarzy. Nakład sztandarowego miesięcznika "Rycerz Niepokalanej" w 1938 roku doszedł do miliona egzemplarzy.

  • Japonia

    W 1930 roku św. Maksymilian w towarzystwie czterech współbraci wyjechał do Japonii, gdzie w Nagasaki założył klasztor na wzór tego z Niepokalanowa. W 1931 roku otworzył tam nowicjat, a w 1936 roku małe seminarium. Zaczął wydawać w języku japońskim odpowiednik "Rycerza Niepokalanej", który osiągnął nakład 65 000 egzemplarzy. Rozpoczął też organizowanie podobnych ośrodków w Chinach i Indiach.

    Niepokalanów

    W roku 1936 wrócił do Niepokalanowa, który już wtedy był największym klasztorem katolickim na świecie. W chwili wybuchu II wojny światowej żyło tam i pracowało około 700 zakonników.

    W grudniu 1938 roku w Niepokalanowie ruszyła własna radiostacja i audycje rozpoczęło nadawać Radio Niepokalanów. Św. Maksymilian myślał także bardzo konkretnie, by usprawnić kolportaż niepokalanowskiej prasy, o budowie lotniska na terenie klasztoru, z którego mogłyby startować samoloty obsługiwane przez braci zakonnych. Ten ostatni plan św. Maksymiliana jak i pomysł stworzenia specjalnego działu filmowego w Niepokalanowie przekreślił wybuch II wojny światowej.

     
  • Wojna

    Po wybuchu II wojny światowej o. Maksymilian wraz z 34 braćmi zostaje aresztowany i więziony w trzech kolejnych obozach. Do Niepokalanowa powraca 8 grudnia 1939 roku.



    Obóz koncentracyjny

    Po raz drugi zostaje aresztowany 17 lutego 1941 roku i osadzony w centralnym więzieniu Gestapo na Pawiaku w Warszawie. 28 maja 1941 roku zostaje przewieziony do obozu koncentracyjnego w Auschwitz-Birkenau, gdzie stał się numerem 16 670. Tutaj krzepi upadłych na duchu, spowiada, dzieli się z innymi tym, co najcenniejsze: miską zupy i chlebem. W końcu ofiaruje swoje życie, za nieznanego mu więźnia Franciszka Gajowniczka.

    O. Kolbe zmarł 14 sierpnia 1941 roku, dobity przez hitlerowców zastrzykiem trucizny, jako jeden z ostatnich więźniów zamkniętych w bunkrze głodowym.

     
  • Kanonizacja

    O. Maksymilian Kolbe został beatyfikowany 17 październka 1971 roku przez papieża Pawła VI.
    Jan Paweł II ogłosił go świętym 10 października 1982 roku, nazywając "patronem naszych trudnych czasów".

    W homili mówił m.in.: "Jeżeli dzieje narodów tłumaczy się również wkładem świętych, których wydały, to dziejów Polski w XX stuleciu nie będzie można zrozumieć bez postaci Ojca Maksymiliana, męczennika z Oświęcimia"

     
Opracowano na podstawie materiałów znalezionych w internecie.